HEYECANI YAŞAMAK MI, YÖNETMEK Mİ?

Hayatında bugüne kadar heyecanlanmayan var mı?

Heyecan bir duygu mudur, ne dersiniz?

Veya heyecan denilen şey nasıl kontrol edilir?

Her insan hayatında zaman zaman heyecanlanır. Kimi sınavda, kimi ilk buluşmada, kimi ise doğumda. İnsana, kalbinin olduğunu bu denli hissettiren nedir? Veya kalbini yerinden çıkacakmış gibi güçlü nasıl attırabilir? Yapabildiğimiz bir işi, nasıl yapılamaz hale getirir?

Kurstayken denemeler tıkır tıkır çözülürken, sınav günü çözülemeyebilir. Sınav bittikten sonra “Ah! Kolay soruları nasıl yapamadım!” cümleleri söylenir. Aynı sorular evdeyken ve sınav yokken rahatlıkla halledilir oysa. Sınavdayken “Bildiğini unutmak” diye bir tabir kullanılır. İnsan, bildiklerini unutur hale nasıl gelir?

“Evet” kelimesini insan günde defalarca söyler. Söz konusu nikah masası olduğunda işler değişir. Nikah masasındayken çıkan evet sesi titrektir. İmzalar atılırken nabız yükselir ve yanlışlıkla saçma davranışlar yapılabilir.

Heyecan, zannettiğimiz gibi duygunun kendisi değildir. Duyguların yoğun olmasıyla ilgili bir şeydir. İnsan hayatında yoğun duygular yaşayacağı durumlarla karşılaşır. İnsanın duygularının yoğunlaşması ise istekleriyle ilgilidir. Çok istediği bir şeyden dolayı yoğun duygu yaşanır. Heyecanın olduğu yerde de adeta zihni karışır ve ne yapacağını bilemez.

Hayatta öyle zamanlar olur ki insan normalde yapmayacağı şeyleri yapar. O çok istediği konuda heyecan patlak verir. Kontrol edemeyecek kadar bir şey istemek, heyecanın yakıtıdır.

İndirime giren bir ürünü kaçırmaktan dolayı kaygılanmak gibi…

Bir anda çok para kazanma hayali gibi…

Veya hiç istemeyeceği bir duruma düşmekten kaçınmak gibi…

İnsanı heyecanlandıran şey, çok istediği yerlerde gizlenir. ‘Deliler gibi’ olması istenen şeyler, heyecanı tetikler. İnsana heyecanını yönetememek zarar verir.

 

Peki, insan heyecanını nasıl kontrol eder?

İstediği şey ne ise ona mesafe koymak heyecanı azaltır. Aynı soru üzerinde dakikalarca düşünmek değil mesele. Doğru çözüme varmak için doğru problemi görmek gerekir. Her problemle bir soru sorulur. Ve sorunun ne olduğunu iyi anlamak için heyecanın yatışması faydalıdır.

Test çözerken yapamadığı soruyu atlayıp sonra dönmek işe yarar.

Kız istemede su içmek heyecanı azaltır.

Mağazada ihtiyacı olmayan ürünü almadan önce dışarı çıkmak ve temiz hava almak iyidir.

Mesele duygu yoğunluğunu aza indirmektir. Heyecan pasifleşince hatalar da azalır. Çünkü azalan heyecanla birlikte bilinç açılır ve daha sağlıklı kararlar almayı sağlar. İyi yetişmiş insan ise iyi karar alabilendir.

İnsan, kendini yetiştirmekle ilgili bir derde düştüyse ne yapmalıdır?

Ne istediğini çok iyi bilmelidir. Aynı zamanda ne istemediğini de bilmelidir. O zaman nerede heyecana kapılacağını ve hata payının artacağını da kestirmiş olur. Hatalarını azaltmak için de isteklerini eleyip tedbir almış olur. Mutlu ve başarılı bir insan olmak için kendini böylece yetiştirmiş olur.

İnsan ‘’Bu hayatın heyecanı meyecanı yok!’’ diye düşünebilir bazen.

‘’Hiç mi heyecanlanmayalım yani bu hayatta?’’ diye de sorabilir.

İnsan duyguları olan bir canlıdır. Zaman zaman bazı konularda heyecanlanır. Ancak bunun ölçüsü; duygularını kontrol edebileceği ölçüde heyecan yaşamasıdır.  Kontrol edemeyeceği kadar heyecanlananlar, bilinç açıklığı ile karar alamazlar.

Sonrasında yaşanan pişmanlıklar, bir heyecanla başlar…