Bilge içeriden koşarak geldi ve elinde kağıtlar vardı. Büyük bir sevinçle ‘’Anne bak, ne buldum dolapta!’’ Nesrin eline aldığı kağıtlara baktı. Eski karnelerini ve başarı belgelerini getirmişti ona. İçlerinden bir tane karneyi ve takdir belgesini görünce tebessüm etti. Eski öğrencilik yılları aklına gelmişti. Ve o karnenin tebessüm ettiren öyküsü…
Nesrin orta gelirli, memur bir ailenin çocuğuydu. Bir de ablası vardı, ondan bir buçuk yaş büyük. Ablası ilkokula başlayacağı zaman o da okula gitmek istemişti. Ağlayarak okul müdürüne evde yazdığı defterini göstermiş ve kendini küçük yaşta okula kabul ettirmişti.
Nesrin, sessiz, sakin, ön plana çıkmayan bir öğrenciydi. Ablası ise konuşmayı çok seven biriydi. Aynı sınıfta okumaya devam etmişlerdi liseye kadar. Liseden sonra farklı okullara ve bölümlere geçmişlerdi.
Nesrin, okul hayatı boyunca düzenli bir öğrenciydi. Defterini, kalemini, silgisini, kalem açacağını yıpratmadan kullanırdı. Ancak ablası Neslihan onun gibi değildi. Neslihan, kurşun kalemin arkasını kemiren, defter kenarı katlanmış ve daha az özenli biriydi. Ancak insanlarla ilişkiler konusunda da o iyiydi.
Nesrin’in derslerde anlatılanları geç öğrenen bir yapısı vardı. Bu yüzden öğrencilik hayatında bu durum onu zorlamıştı. Herkesten daha fazla çalışması gerekiyordu. Bu yüzden üzülse de kimseye belli etmemeye çalışıyordu. Ablası ise daha kolay öğreniyordu. Ancak iş sınavlara gelince, Nesrin daha iyi sonuçlar alıyordu.
Farklılıklar, gerçeğini bilmediğinde bazen insanı yaralayabiliyor.
Eski günleri hatırlayan Nesrin, kızına karnenin öyküsünü anlatmaya başladı:
Sessiz, sakin ve içe kapanık olduğum için insanlar benden başarmamı beklemiyorlardı. Ortaokul 1. sınıftayken bir karne günü, tüm öğrenciler sıraya dizildik. Karneleri, başarılı öğrencilere tüm okulun önünde vereceklerdi. Okul müdürü önce konuşmasını yaptı. Ve ardından yılın başarılı öğrencilerini çağırmaya başladı. Öncelikle bizim sınıftan çağırmaya başlandı. Herkes bizim sınıfın adını duyunca heyecanlandı ve Aynur’a baktılar.
Aynur, zor şartlarda yaşayan bir ailenin kızıydı. Çalışkanlığı ile dikkat çeken, sınıfta da popüler biriydi. Herkes Aynur’un ilk olarak çağırılacağını düşündü. Ve heyecanla isim anons edildi: ‘’İlk olarak 6/A sınıfından Nesrin Kaya…’’ Aynur’la göz göze geldiğimde nefret dolu bakıyordu…
Herkes şok oldu ismi duyunca. Kimse benim ismimin söylenmesini beklemiyordu, ben de dahil… Gerçekten beni çağırdıklarına bir süre emin olamadım. Hiç beklemediğim bir sonuçtu bu. Ben, geç öğrendiğim için arkadaşlarıma yetişebilmek ve geride kalmamak için gayret etmiştim. Ders çalışmaya devam etmiştim sadece… Büyük bir sonuç beklemiyordum aslında.
Hayatım boyunca unutmayacağım bir ders oldu bana karne günü. Diğerlerinden farklı olmam, başarılı olmama engel değildi. O gün zihnimdeki duvarlar yıkılmıştı ve ümitlenmiştim. Ben de bu hayatta başarılı olabilirim…
Nesrin hikayeyi anlattıktan sonra kızına sarıldı ve öptü. Onun da farklılıklarının farkındaydı ve kızını bu konuda doğru yetiştirmeye çalışıyordu.
İnsanların doğuştan özellikleri birbirinden farklıdır. Ve herkese hayatta avantajlar ile dezavantajlar birlikte verilmiştir. Kimse bir başkasına göre üstün değildir. Avantajını ve dezavantajını iyi bilenler, sürecini iyi yönetirler.
Mesele insana verilen avantajlar üzerine ne eklendiğidir. O karne günü sadece bir sonuçtan ibaret değildi. Öğrenmedeki farklılıklara rağmen başarılı olmanın birçok yolunun olabileceğinin deliliydi. Doğuştan verilen avantajlarla kalmak, çok büyük işler yaptırmaz insana. Dezavantajlarına rağmen çalışanlar, fark atacak büyük başarılar elde ederler.
İnsanın kendi ‘hayat pastası’na katkıda bulunması kıymetlidir. Sadece verilen malzemelerle pasta yapılmaz. Malzemeleri lezzetli pasta olacak hale getirmek meseledir. Kendi yaptığın pastanın tadı, çok daha lezzetlidir 🙂
36 Responses
Sevgili Nesrin, köşeye sıkışmış ve başarısızlık hisseden birçok öğrenciye ‘umut’ olmanı dilerim…
Dezavantajlara takılıp kalmadan, nasıl daha başarılı olabileceğine konsantre olana, yol gösterilir ve yönlendirilir… 🙂
Ne güzel bir yazı olmuş ellerinize emeğinize sağlık tamda karne günü yaklaşırken çocuklarımıza yaklaşımımızda farkındalık uyandırdınız avantaj ve dezavantaj kısmı hep insanın gözden kaçırdığı bir durum …
Okurken farklılığını fark etmek ve bunun dezavantaj olmadığını öğrenmek büyük konfor sağlıyor. Etkileyici bir yazı olmuş 🙂
Çok ufuk açıcı bir yazı. Gerçekten engel sandıklarımız gayretimize bakıyor aslında. Teşekkürler 🙂
Her öğrencinin öğrenmene sürecinin farklı olduğunu anlatan faydalı bir yazı olmuş🙂
Her şey gibi öğrenmede kişiden kişiye farklılık gösteriyor🌸
Bunun farkına varabilen ve böyle öğrenci yetiştirebilen eğitimcilerimiz bol olsun, kaleminize sağlık🥰
İnsan en çok kendini tanımakta zorlanıyor
Ne kadar güzel herkesin tembel diyebileceği bir cocuğun aslında üstüne düşülürse ne kadar başarılı olabileceğinin göstergesi. Ee tabii ebeveynlere de bu konuda çok iş düşüyor.
Kaleminize sağlık ❤️
Süslü ve lezetili pastalar🤩
Kendi hayat pastama katkıda bulunmak….Ne kadar anlamlı bir mesaj 💙emeklerinize sağlık
Hiç kimse eşit değildir ama birbirinden üstün yada altta da değildir yarışa eşit şartlarda başlamıyoruz
Hayat azar azarda olsa süreklilige karsilik veriyor. Ogrenemiyorum demek yerine elinden geldiğince devam etmek mesele ❤️
Peki pastamızı nasıl güzelleştirelim? 💐
Kaleminize sağlık. Keyifle okudum 🥰
Başarıdan sonra gelen mutluluk… Vakanın ta kendisi.. Peki vakayı dizayn eden ne? SÜREKLİLİK ve SADECE SEBEBE ODAKLANMA
Kaleminize sağlık..
Başarıdan sonra gelen mutluluk… Vakanın ta kendisi.. Peki vakayı dizayn eden ne? SÜREKLİLİK ve SADECE SEBEBE ODAKLANMA
Kaleminize sağlık..
Emekler zai olmaz. Bedel ödemeye odaklanıp sonuçla ilgilenmezsek Nesrinsi sonuçlarla ödüllendiriliriz. Kıymetli bir yazı teşekkürler…
Bir anne olarak bu yazıyı çok kıymetli buldum. Çocuklarımızın sadece notlarına değil, çabalarına, hislerine ve gelişimlerine bakmamız gerektiğini hatırlatan çok anlamlı bir paylaşım olmuş. Bazen bir çocuğun ihtiyacı olan en büyük destek, onu olduğu gibi görüp yanında olduğumuzu hissettirmek. Çok güzel bir farkındalık oluşturmuşsunuz, teşekkür ederim.
çook güzel bir yazı olmuş emeğinize sağlık 🙂
Farklılıklar, gerçeğini bilmediğinde bazen insanı yaralayabiliyor…
Emeklerin bereketi sonuçlanma zamanına olan ilgisizliğinden gelir 🙂
Emeğinize sağlık 🤍
Ebeveynlerin çocuğun farkında olduğu gibi, insanın kendisinin de farkında olması lazım…
Avantaj ve dezavantajını fark edebilmek buna göre yetişebilmek ne kıymetli….
Doğuştan bize verilenler, avantajlarımız hayatta başarılı olmamız için yetmez. Kendi eksik olduğu tarafı güçlendirdiğinde insan, diğerlerine fark atar. Asıl öne geçiren budur. 🌸
Çok güzel bir yazı olmuş, emeğinize sağlık.
Dogustan getirdigimiz ve bize dezavantaj olarak gorunen yanlarimiz var ancak basarimiz bunlara bagli olsaydi hayat cok adaletsiz bir yer olurdu, oysa hayat elindekinden cok onunla ne yaptigina yani çabana bakiyor…diger insanlara gore dezavantajli ve avantajli oldugumuz yerleri nasil iyi bir sekilde yonetebiliriz, aslilan bu…herkesin hayat karnesi sahip olduklarina gore degil çabasin gore belirleniyor…
Ilham verici bir yazi, elinize saglik..
Ummadık başarılar, zorlu performanslar sonucu meydana geliyor.
Nice takdirlere 🙂
Hayatta başarılı olmak sadece bir kritere bağlı değildir.Aklına zekasına güvenip çalışmayanla, ben zaten birşey beceremiyprum çabalamama gerek yok diyenin arasında pek fark yok aslında Farkı yaratan ne olduğunu bilip onun üzerine gitmek, başarmak için gerekenleri yapmaktır.Emeğinize sağlık
Kendi hayat pastamızı daha lezzetli hale getirebilmek dileğiyle 🥳
Çok güzel çıkarımlar
Adım adım ilerleyerek gitmek hayatta bizi ileriye götüren bu 🙂
Çok keyifli bir yazıydı. Kaleminize sağlık🌸
Ne güzel bir yazı olmuş kaleminize sağlık
“Farklılıklar, gerçeğini bilmediğinde bazen insanı yaralayabiliyor.”
Emeğinize sağlık
Mesele sana verilenin üzerine ne ekledin? 🤗
Hayatta avantajların ve dezavantajlarının farkında olmak çok önemli . Harika bir yazı olmuş emeklerinize sağlık🌸
“Farklılıklar gerçeğini bilmeyince insan yaralanabiliyor. “
Oysa bildiğinde insan kendini aşağı çekmeyi bırakıp nasıl yukarı çıkabileceğini bulmaya başlıyor. Sonra görüyor ki mesele artıları ve eksilerini bulup eksileri artıya çevirebilmekmiş.
İnsanın bakış açısını genişleten bir yazı olmuş ellerinize sağlık🌸